Dźwiękonaśladownictwo, harmonia naśladowcza – figura retoryczna, używany w poezji środek stylistyczny polegający na takim dobieraniu wyrazów (istniejących w mowie lub neologizmów albo glosolalii), aby naśladowały one swym brzmieniem opisywane zjawisko lub dźwięki wydawane przez opisywany przedmiot. [Wiki]

Igor, nasz wnuczek jest dzieckiem ludzi wykształconych, więc już od niemowlęctwa „zaprawiany” jest do studiowania czy też lubowania się w literaturze. Na razie obrazkowej. Obok strona (zielona) z książeczki dla dzieci (od 1 do 3 lat) a na niej zwierzątka. Napisy ułatwiają najprawdopodobniej (rodzicom) rozpoznawanie zwierzątek. Igor wie od mamy, że piesek robi „hau, hau”, choć wiadomo, że jak naprawdę „robi” piesek w zasadzie nie wiadomo.