Józef Pankiewicz - Muzeum Narodowe W-wa ****

Przy okacji odwiedzin u Wojtka i Gosi w Warszawie, byliśmy na wystawie prac Józefa Pankiewicza w Muzeum Narodowym.

"JÓZEF PANKIEWICZ. ŻYCIE I DZIEŁO"
Warszawa, Muzeum Narodowe, 9 stycznia - 26 marca 2006

Jest to pierwsza zakrojona na tak szeroką skalę wystawa monograficzna Józefa Pankiewicza od czasu wystaw urządzonych po śmierci artysty, w Krakowie (1946), Warszawie (1947) i Olsztynie (1948/49). Celem wystawy jest wszechstronna prezentacja dorobku twórczego artysty, na który składają się obrazy olejne, rysunki oraz grafiki.

O wystawie i samym Pankiewiczu przeczytać można np. w portalu Kultura polska a od siebie dodam, że wystawa była dla mnie sporym zaskoczeniem - (in PLUS). Choć "Portret dziewczynki w czerwonej sukience" kojarzę, w zasadzie nie znałem - jak dotąd - takiego polskiego malarza. A szkoda.

Najcelniej charakteryzuje go chyba Pani Elżbieta Charazińska (komisarz wystawy):

Józef Pankiewicz ... jest przedstawicielem tej grupy twórców, którzy wprawdzie zostali wychowani w tradycyjnej szkole Wojciecha Gersona lub Jana Matejki, ale zdołali się wyzwolić z zaczarowanego kręgu polskości. Mimo głoszonych i realizowanych przez mistrzów haseł o posłannictwie artysty i obowiązku dzierżenia „rządu dusz" w zniewolonym narodzie, zainteresowania uczniów skierowały się ku innym, uniwersalnym wartościom sztuki...

Uniwersalne wartości oraz "-izmy", którym Pankiewicz hołdował, powodują, że jego malarstwo odkrywcze może nie jest, za to jakie to fajne chodzić po wystawie i szeptać: O! Cezanne! O! Van Gogh!
Swoją drogą największe wrażenie wywarły na nas - bardzo oryginalne - obrazy z serii "czarne na czarnym" (a z nich doskonała "Dorożka w nocy") oraz grafiki Pankiewicza.

Podobały nam się także prezentacje multimedialne kapitalnie zestawiające grafiki i obrazy Pankiewicza z fragmentami filmów ze współczesego Paryża.

Wystawa obszerna i dobrze zorganizowana, serdecznie polecam.