Wszystko gra (Match point) *****

Wczoraj oglądaliśmy z Marysią "Match Point" a po filmie rozmawialiśmy o nim, czy "na jego kanwie" ze 2 godziny - musiało być o czym.

Z 5-cioma gwiazdkami Moniki zgadzam się jak najbardziej, ale z określeniem "...nie rości sobie ono bynajmniej prawa do rozgłaszania jakiś głębokich tez czy idei." już mniej. Film nic specjalnie "nie rozgłasza" - to prawda, ale bardzo podchwytliwie porusza akurat całkiem głębokie tezy. Podchwytliwie, bo film - na początku ewidentnie - jest dobrze zapowiadająca się komedią romatyczną (cóż za niestosowne porównanie!), która niepostrzeżenie przechodzi w dramat, który, domyślamy się, dobrze skończyć się już nie może. "Podchwytliwości", jak to u Allena, jest wiele i tez, moim zdaniem, także. A najważniejsza z nich, to - parafrazując naszego ulubionego poetę - človek to nie je hračka. Takie to niby oczywiste, ale po obejrzeniu flmu Allena ze zdziwieniem i niedowierzaniem zobaczycie ... całą plątaninę sznurków. Konopnych i jedwabnych, ale tylko sznurków. Super film!

RN

Nigdy też nie byłam po obejrzeniu filmu tak wściekła, bywałam wściekła na siebie, że wydałam 15 zł na bilet. Nie pamiętam też żebym kiedykolwiek miała ochotę odstrzelić głównemu bohaterowi głowę. Jeśli chodzi o aktorów to z Moniką zgadzam się tylko w połowie, Scarlett faktycznie jest niesamowicie, nawet nie tyle piękna, co apetyczna, natomiast Jonathan ma wyjątkowo odpychający sposób poruszania i bardzo niemiło mi się na niego patrzyło. Przez chwilę zastanawiałam się czy to nie wpływ antypatycznej roli, jaką gra, ale doszłam do wniosku, że wydawał mi się taki od samego początku, czyli nawet w momentach, kiedy grał nieszczęśliwego biedaka. Dawno też nie spotkałam się z tak ujętą rolą, nazwijmy ją, winowajcy. Zazwyczaj reżyser stara się przedstawić taką postać w taki sposób, abyśmy się z nią utożsamiali i polubili, żebyśmy potrafili zrozumieć motywy jego działań. Drugie podejście to przerysowanie cech negatywnych, wtedy od razu wiemy, kto jest zły, kto dobry. Tutaj postać jest bardzo ciekawa, bo z jednej strony jest ludzka i zdolna do uczyć, z drugiej praktycznie pozbawiona skrupułów, co tworzy bardzo ciekawe połączenie. Poza tym nasze nastawienia do bohatera zmienia się w trakcie trwania filmu, najpierw wierzymy, że postąpi jak należy, później mamy nadzieję, aby na końcu modlić się tylko o to, żeby główny bohater jak najprędzej pożegnał się z tym światem.

Muszę niestety stwierdzić, że przyzwyczaiłam się do happy endów albo przynajmniej wymierzania sprawiedliwości, a tu nic, nawet kary w postaci wyrzutów sumienia czy jakiegoś pecha. Z jednej strony komercyjne filmy, gdzie kara się złych, a nagradza dobrych drażnią mnie, bo są przewidywalne i mało realne. Z drugiej jednak, kiedy tego zabraknie, mam ochotę sama wymierzać sprawiedliwość.