Jak się ubieramy? Rock’n Roll

Ponieważ epoka prywatek obejmuje wiele lat (inny znany artysta, Gąsowski, twierdzi, że - „Elvis, Sedaka, 'Speedy Gonzalez' albo 'Diana'”), więc i wybór mamy przeogromny. Dopuszczamy więc prawie wszystko - od Elvis’a (ale bez jaj – plereza nie!) i MM (będzie nawiew od dołu), poprzez rock’n roll’owe baletki, luźne koszule i kloszowe spódnice do rybaczek, różu i plastiku z lat 60-tych.

Jako wariant ratunkowy przewidujemy jazz z końca lat 50-tych (zakładam, że było to bardziej eleganckie niż R&R), czyli mniej więcej model Audrey Hepburn.

Zakazane jest tylko przebieranie się za hippisa, gdyż:

• To już było
• Hippisi filozofowali i ubierali się w szmaty a mod ubiera się elegancko a jedyną jego filozofią jest „you gotta be cool”.
• Hippisi nie uczestniczyli w prywatkach, tylko gromadzili się tłumnie w plenerze (Woodstock).
• Hippisi słuchali psychodelicznego rocka i nie tańczyli tylko palili trawkę a my chcemy słuchać piosenek i potańczyć.