Stan Getz, jeden z moich ulubionych instrumentalistów jazzowych, zmarł w 1991 roku i o ile łatwo znaleźć jego płyty, dużo trudniej znaleźć Getz’a „na wizji” moda na kasety video (DVD jeszcze nie było) przyszła bowiem wtedy, gdy Pan Stan najlepsze lata miał już za sobą.
Łatwo domyślić się, że mimo wszystko upolowałem jakiś film, ale jakież było moje zdziwienie, kiedy po obejrzeniu okazało się, że to film nie tyle ze Stanem Getz’em a …. Nagranie – marnawe – pochodzi z koncertu w Sztokholmie w 1983 gdzie Getz (saksofon tenorowy), podtatusiały Pan z brzuszkiem, grał razem z innym gigantem West Coast’u – Chet’em Bakerem (śpiew, trąbka). Co więcej, to Baker wydaje się liderem i wyraźnie „gasi” Stana Getz’a na scenie, więc przyszło mi na myśl, że warto poświęcić parę słów właśnie jemu.
W jednej z recenzji napisałem, że Keith Jarrett „… jest, moim zdaniem, jednym z najładniej się starzejących się Panów. Zazdroszczę”. Chet wręcz przeciwnie. W Sztokholmie ma tyle lat, co ja teraz i … w ciemnej ulicy raczej spotkać nikt by go nie chciał. Po prostu – margines. Tym bardziej szokujące jest to w zestawieniu z ciepłym, lirycznym głosem i pięknym, nastrojowym brzmieniem jego trąbki.
Baker to bardzo ciekawa, ale kontrowersyjna postać w jazzie. Był jak Riedel – „nienaprawialnym” narkomanem i trudnym, nieprzewidywalnym partnerem. Do grania, ale także dla wytwórni płytowych. Czy z tego wynika, że wydał mało płyt – ależ nie! Miał spore wydatki, więc wydał ich nieprawdopodobne ilości (ok. 500 – z czego połowa za życia), ale prawie wyłącznie w niszowych, mało znanych wytwórniach. Sporo koncertował, miał niewątpliwie talent do podobania się i „romantycznego” brzmienia, a ponieważ (niepotrzebnie) nie „poszerzał horyzontów” stąd nie znam nikogo, komu nie podobałaby się jego gra na trąbce. Koncert w Sztokholmie też się wszystkim spodoba i nikomu się nie znudzi, bo jest … krótki (54min). Dla zainteresowanych – publikuję pierwszy „kawałek” – Just Friends.
1. Just Friends
2. My Funny Valentine
3. Sippin' at Bells
4. Milestones
5. Airegin
6. Ack varmeland du skona (Dear Old Stockholm).
7. Line for Lyons
Stan Getz - t e n o r s a x
Chet Baker - t r u m p e t , v o c a l s
Jim McNeely - p i a n o
George Mraz - b a s s
Victor Lewis - d r u m s

Najnowsze komentarze
2 dni 20 godzin temu
3 dni 12 godzin temu
1 tydzień 6 dni temu
2 tygodnie 1 dzień temu
3 tygodnie 6 dni temu
4 tygodnie 12 godzin temu
4 tygodnie 2 dni temu
4 tygodnie 2 dni temu
4 tygodnie 4 dni temu
9 tygodni 1 dzień temu
9 tygodni 2 dni temu
9 tygodni 3 dni temu
9 tygodni 3 dni temu
9 tygodni 3 dni temu
9 tygodni 5 dni temu