Paryż, sobota 30 maja.

Niestety jestem w pracy, więc bezpośredniej relacji z rozgrywki Kuzniecowa - Radwańska nie zobaczę. Śledzę turniej French Open, co więcej nawet Andrzeja wciągnęło, i sporo czasu spędziliśmy w weekend przed telewizorem. Nie na wszystkim się znam, ciągle zaskakują mnie jakieś nowe zasady. Ale kibicuję zawzięcie. No bo też się wyprawia. Największa sensacja to wyeliminowanie w 1/8 Nadala przez rozstawionego z numerem 23. Szweda Soderlinga. Odpadł też już Djokovic.
Roger Federer jest jeszcze w grze. Pamiętam jak nie mógł powstrzymać łez po przegranym ubiegłorocznym finale Australian Open .Chociaż nie lubię histerycznych zachowań, jakoś Federer okazując swoją słabość, nie potrafiąc opanować swoich emocji, wzruszył mnie, więc dobrze mu życzę.
Dla sprawiedliwości dodam że Nadal też świetnie się w Australii zachował. Sytuacja w której się znalazł do komfortowych nie należała. Pierwszy raz zdobył tytuł wielkoszlemowy na twardej nawierzchni, radość, a tutaj jego rywal płacze. Nadal starał się dodać mu otuchy, podbudować, nazywając go wielkim mistrzem, najlepszym graczem w historii.
Wczorajszą przegraną Nadal przyjął dzielnie. Na konferencji prasowej nie zapomniał pogratulować rywalowi. Powiedział: „pamiętajcie moje zwycięstwa, a nie jedną porażkę”. Na pytanie dziennikarzy komu życzy zwycięstwa powiedział: ”Chciałbym, żeby wygrał Roger. Zasłużył”.

Jeśli chodzi o Agnieszkę Radwańską to życzę jej jak najlepiej, no i deblowi naszych sióstr również - też na razie sobie dobrze radzą. Troszkę jednak moja sympatia oziębła od Warsaw Open. Wiem, że za sprawą stoi ojciec naszych utytułowanych tenisistek, pewnie miał swoje racje, ale ja czuję niesmak.

Troszkę jednak moja sympatia oziębła od Warsaw Open.

Zalecam ostrożność, bo z mediów prawdy się nie dowiemy. Czytałem w sieci także wypowiedzi tenisistów - raczej popierali Radwańskich.

Jeśli zawodniczka z numerem 12 WTA ma jakieś zachcianki, to - gdy do porozumienia jednak nie dojdzie - NIEDOPUSZCZALNE jest publikowanie korespondencji w sprawie pieniędzy (a tak zrobił dyrektor Warsaw Open) - nawet przy rozmowach o zatrudnieniu się tego nie robi. Nawet, jeśli zachcianki zawodnika są to zwykłe kaprysy, to się pytam: czy ważniejsze są kaprysy sponsora, kaprysy organizatorów czy kaprysy zawodników? Też żałuję, że Agnieszka nie wystąpiła w Warszawie, słyszałem, że poszło o pazerność, ale czyja pazerność zawiniła – w ocenie byłbym ostrożny.

RN