Orzeł biały bez pawiego piórka

Małe sprostowanie.
W Pszczynie i Goczałkowicach Zdr. nie było tak najgorzej:

Frekwencja: 59,58%

Wyniki dla poszczególnych kandydatów:
JUREK Marek 627, 2,65%
KACZYŃSKI Jarosław Aleksander 8986, 37,95%
KOMOROWSKI Bronisław Maria 9725, 41,07%
KORWIN-MIKKE Janusz Ryszard 669, 2,83%
LEPPER Andrzej Zbigniew 203, 0,86%
MORAWIECKI Kornel Andrzej 33, 0,14%
NAPIERALSKI Grzegorz Bernard 2700, 11,40%
OLECHOWSKI Andrzej Marian 414, 1,75%
PAWLAK Waldemar 260, 1,10%
ZIĘTEK Bogusław Zbigniew 60, 0,25%

Niestety wioski dookoła głosowały zupełnie inaczej i cała Gmina wypadła fatalnie.

Napisałem „beznadziejnie”, bo wynik poniżej średniej krajowej w samej Pszczynie jakiś szczególnie dobry nie jest a biorąc pod uwagę powiat – hm, można się zastanowić o co chodzi. Spotkałem kilku ludzi, którzy nie głosowali na Komorowskiego … bo mi się (on, Komorowski) NIE PODOBA. Taką opinię mogę zrozumieć, ale nigdy w życiu nie pojmę jak temu samemu „komuś” może się PODOBAĆ Kaczyński. Przystojny? Elokwentny? Dowcipny? Cudownie (i zabawnie) jest pospekulować na temat KOMU PODOBA SIĘ KACZYŃSKI.

Oczywiście jest jakaś przyczyna, mniej lub bardziej tajemnicza, dla której obywatele wybierają tego czy owego kandydata. Często, może nawet bardzo często, wybierają B tylko dlatego, że A im się nie podoba. „Na złość” i ch…

W Pszczynie i okolicach znalazło się takich ludzi sporo – szkoda – ale co to znaczy? Byłbym ostrożny w komentarzach, bo naród jest dużo bardziej chimeryczny niż się na pozór wydaje. Odruchowo szukamy sensu tam, gdzie wcale go nie ma i np. dobre notowania Napieralskiego czy zauważalne Korwina-Mikke wcale nie są (nie muszą być) odbiciem jakiejś zmiany w poglądach społeczeństwa (słyszałem już – lewica „wraca”). Są raczej wynikiem przekory, kaprysu czy też … po prostu przypadku. Są też odzwierciedleniem – niestety – nijakości i nieudolności kandydatów, którzy – jak jeden – „budują” jakiś swój wyimaginowany wizerunek, tym bardziej nieprzekonywująco im bardziej jest on wyimaginowany, czyli sztuczny.

Załóżmy jednak, że w słupkach i procentach jakiś sens jest. Statystyczny, ale jest. Problem tylko JAKI.

Słyszałem dziś – nie ściemniam – komentarz jakiegoś posła PiS, że PROGRAMOWO lewicowemu elektoratowi Napieralskiego bardziej bliski jest wrażliwy społecznie Kaczyński niż prawicowy arystokrata Komorowski. To fajna teoria i ma nawet odbicie (oczywiście teoretyczne, bo to tylko teoria) w słupkach. Wszędzie tam, gdzie największe poparcie odnotował Komorowski, także nieźle wypadł Napieralski. Czyli był lewicową opozycją prawicowego PO. PiS, który od wczoraj też już jest lewicą (i się do tego przyznaje), widzi w tym wyraźną szansę skuszenia lewicowego elektoratu w II turze i przejęcia głosów Napieralskiego. Szatański to pomysł, godny genialnego stratega Kaczyńskiego, który już się kiedyś sam wyautował koalicją z LPR i Samoobroną. Jest jednak pewien haczyk. Te same słupki mogą bowiem znaczyć zupełnie coś innego. Rzeczywiście da się zaobserwować zbieżność (i to sporą) głosów (Komorowski, Napieralski) oraz (Kaczyński, Lepper, Pawlak). Jednak nie musi to mieć żadnego związku z antagonizmem lewica – prawica a z zupełnie innym. DZIŚ, JUTRO (Komorowski, Napieralski) – PRZEDWCZORAJ, WCZORAJ (Kaczyński, Lepper, Pawlak). A wtedy …

Trzeciej teorii ukrytej w słupkach na razie nie słyszałem a jeśli prawdziwa jest pierwsza – w Pszczynie wygra Kaczyński, jeśli zaś druga – Kaczyński z kretesem przegra. Oby.

RN