Później trafiłem na niesamowity numer.
No i w tym momencie nie wiem co powiedzieć.
BOMBA!!!

No i stało się! Dojrzał! I to jak!!!
Nie ukrywamy Romeczku, że gdyby nie Ty, nie usłyszałbym pewnie o panu Bill`u Frisell`u.
Posłuchałem kilku płyt, (po kilka razy każdą, tak lubię) no i fajnie jest.
Daleki jestem od stwierdzenia że jest to mój muzyk No. 1. Ale poziom muzyczno-kulturalny jest niezmiernie wysoki.
Dzięki Ci za niego.
Nieprawdopodobnie zdolny muzyk, będący przy okazji moim szwagrem, powiedział mi kiedyś, że: "... muzyka przede wszystkim musi płynąć..."
Miał rację. Szukając w sieci „Gone, Just Like a Train”, trafiłem na coś takiego:

No i kurna... okazało się że, mimo słabej zgodności na Last.FM z Ob.Romanem, słuchaliśmy i słuchamy tego samego.
Fakt że niektóre kapele są z różnych nurtów muzycznych, ale baza jest ta sama.
MUZYKA!
No i mamy tu, Dire Straits, nie wiedzieć dlaczego tylko ta jedna płyta jest wychwalana.
A gdzie:
1. Dire Straits
2. Communique
3. Making Movies
To były płyty, które stanowiły esencję „Love Over Gold”.
No, ale faktycznie ta płyta była The Best.
Muszę być konsekwenty, zamieściłem więc Telegraph Road z dawnych lat.

Kawałek z koncertu na którym byłem, a dokładnie nie z Monachium a z Londynu (no, ale tylko taki koncert jest w końcu zarejestrowany).

Oj, ale było szałowo!
A jak się fajnie śpiewało:

So, so you think you can tell,
Heaven from hell, blue sky from pain.
Can you tell a green field, from a cold steel rail,
A smile from a veil,
Do you think you can tell?

And did they get you to trade
Your heroes for ghost, hot ashes for trees,
Hot air for a cool breeze,
Cold comfort for change,
Did you exchange a walk on part in a war
For a lead role in a cage?